Dziecko widzi często przez szparę cierpienia – wtedy wszyscy wokół wydają się być tymi, którzy nie widzą i nie słyszą i nie potrafią być tak jak tego potrzebuje.

Jednak nie jesteśmy już dziećmi.

Możemy spojrzeć na siebie oczyma dorosłego.

Dojrzałego – tego, który może dojrzeć więcej niż tylko przez szparę.

Niektórzy bliscy faktycznie nie słyszą.

To ich wybór.

Trudne to, ale warto im na to pozwolić zamiast się szarpać i chcieć uzyskać coś tam, 

gdzie ktoś nie chce dać lub nie ma z czego dać.

Lubię zamknąć czasami oczy.

Nie widzieć biedy i braku miłości.

Lubię wtedy zobaczyć co jest we mnie żywe.

By nie dać się po raz kolejny zamordować światu.

Potrzebuję czasami zobaczyć obfitość życia w sobie.

Potrzebuję czasami posłuchać siebie, a nie świata.

Tańczyłam dzisiaj u mojej ukochanej nauczycielki

Słuchałam ciała.

Podzielę się z Wami tym, co mi dzisiaj opowiedziało o miejscu w którym jestem:

Moje jestem dzisiaj.

To zaproszenie do uczty podczas żniw miłości

Dojrzałość i pełnia patrzą z dumą na prezent życia

Obfitość plonów i siła lata dają klarowność zgodności światów

Przenikanie jest siłą miłości